توی یه وسعت عجیب   پشت تبریزی های باغ رویا    تو هزارتوی ذهن خاطره.... صبوربانو سوار بر ارابه بی نام و نشونیها... بی خیال از به دوش کشیدن نگاه های تند مبهوت آدمکا ... دنبالهء یه حجم دست نیافتنی رو از جلوی چشمای آقای چشم عسلی جمع میکرد و جمع میکرد و جمع میکرد....

یه پنجره که هرروز تو عمق مجهول یه نقطه اثیری باز میشه و هنوزم که هنوزه رد پای بکر یه نظربازی... پشت شیشه های رنگ رنگی و هشت دریای فقط تو خواب ... نطفه می بنده....

به نام خدای عزیز

ثمره این همت تقدیم به روح بزرگوار همه ی آقاهای چشم عسلی و صبور بانوهای دل نگرون عالم عشق علیه السلام