حادثه ی مجنونی که خیلی قبل ها ....- همین خدای عزیز -.... تو دل تموم آقاهای چشم عسلی و صبور بانوهای کوچولویی که توی نوبت نشسته بودن .... - تا یه روز گـِل اونا هم به گُل بشینه -.... کاشته بود.

آره .... بهار خانوم .... دلِ منم پیش صبوربانو و غصه هاش مونده و نمیذاره که زیر قولم بزنم.

به نام خدای عزیز

دیشب خوابِ آقای چشم عسلی رو دیدم .... داشت در گوشِ شکوفه های بادوم حرف میزد...

ـ ای کاش مال من بودی و زمان توی مهر ۸۳ متوقف میشد...

- ای کاش زمان توی اون نگاهِ خیره ی پشت پنجره راکد میشد.... تا همیشه

..... ................................... ..... روح گناه آلوده ی وهم!!!

                 هزار سال است که نگران شبهایت هستم

                                          کالبد سربی ات.... سنگینیِ نگاهی بکر را بر دریچه ی قلب نمناکم تحمیل میکند............

آقای چشم عسلی اون شب یه رازی رو واسه ی تموم سنجاقکای باغ کاغذی فاش میکرد....

- همیشه صبور من:

                           هر چی دست و پا زدم که بهت نزدیکتر بشم ....... دورتر شدم!!!

دورِ دور ..... دست نیافتنیِ من .... مثل رویای دختران دشت ! دختران انتظار!