خدا بهش رحم کنه!!!

کاشکی میشد یه تسبیح بگردونم و حاجت روا بشم!!! اون وقت مراد دل همه رو یه جا تو بغچه ترمه... لابلای بوته جغه و اطلسی بیپیچم و برم سر وقت نیاز.......

داره کم کم یه چیزایی یادم میاد......... چند روز پیش که رفته بودم شمعدونیای سر حوضو آب بدم ... آقای چشم عسلی رو دیدم که از ته باغ به گنجیشک میگفت:

" ای کاش حالا که داری میری سلام گرم منو هم به صبورکم برسونی....... قاصدکا این روزا خیلی سر به هوا شدن! "

آخ که چقدر دلم میخواست داد بزنم و بگم :

آقای نازنین......... دیگه جنبشی توی دنیا نیست! .... جنونی سخت شگرف در این جدایی توی کالبد زمین ریشه کرده.....

که بگم : آقای گل .... خبر دارم که هر شب یه ذهن نانجیب تو انتهای موذی یه جمله شکل میگیره!!!

.......... ولی آخه تحملت کجا رفته؟!؟

بازم میخوای زود از کوره در بری و بازی نور و سایه مونو بهم بزنی؟!؟

گیرم ته تموم آرزوهاتم خط خورده باشه .... پس آخه حرمت نیگاه سر به زیر صبوربانو چی میشه؟؟؟

پس تکلیف این هزاروهفت کار سختی که تو این سالهای تنهایی با یادت انجام داده ... چطور میشه؟!

.................. اما ... بازم دلم نیومد

                                  بازم دلم نیومد سفره گله گی رو پیشش باز کنم......................

آخه هنوزم تو نیگاه آقای چشم عسلی یه چیزی بی تابی میکرد... یه چیز شبیه ترجمه ی نون.عین.گاف